باب پنجم رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله زبان مباركش را در دهان حسنين مىنهاد و از آنها رفع تشنگى مىكرد [ تهذيب التهذيب ابن حجر 2 / 298 ] از « اسحاق بن ابو حبيبه » از « ابو هريره » روايت مىكند كه گواهى مىدهم در يكى از اوقات ، همراه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله حركت مىكرديم كه ناگهان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله صداى حسنين را شنيد كه مىگريستند و مادر ايشان هم همراه آنها بود . پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله با سرعت بسوى آنها شتافت و از زهرا عليها السّلام پرسيد : چرا اين دو فرزندم مىگريند ؟ فاطمه عليها السّلام پاسخ داد : از شدّت تشنگى ! رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به سراغ مشك كهنه‌اى - آب را بهتر از مشك نو سرد مىكند - كه با آب آن وضو مىگرفت ، رفت . ولى آن روز آب بسيار كم بود و مردم همه دنبال به دست آوردن آب بودند . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرياد زد : آيا كسى از شما آب همراه دارد ؟ همراه هيچكس قطره‌اى آب يافت نمىشد ! آنگاه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به فاطمه عليها السّلام ، فرمود : يكى از آن دو فرزند را به من بده . فاطمه عليها السّلام يكى از آنها را از زير چادرش بيرون آورد و پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله او را در حالى كه